Strona internetowa wsp贸艂finansowana ze 艣rodk贸w Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu S膮siedztwa Litwa, Polska, Obw贸d Kaliningradzki Federacji Rosyjskiej Interreg III A

Miasteczko nale偶膮ce do najpopularniejszych polskich letnisk wyros艂o z rybackiej osady za艂o偶onej w XIII w. na lewym brzegu rzeki 艁eby. W 1357 r. osada otrzyma艂a prawa miejskie, lecz nie sprzyja艂y jej 偶ywio艂y. Pot臋偶ne sztormy niszczy艂y port, rzeka cz臋sto zmienia艂a koryto i odsuwa艂a si臋 na wsch贸d, za艣 z zachodu nadci膮ga艂y ruchome wydmy, zasypuj膮c domy. Dlatego w 2 po艂. XVI w. mieszka艅cy przenie艣li swe miasto 2 km na wsch贸d, na prawy brzeg rzeki. Jednak ich problemy z 偶ywio艂ami zako艅czy艂y si臋 dopiero w 2 po艂. XIX w., po wybudowaniu falochron贸w i regulacji 艂ebouj艣cia. W owym czasie 艁eba zacz臋艂a zyskiwa膰 s艂aw臋 letniska, wyj膮tkowo popularnego w okresie mi臋dzywojennym w艣r贸d niemieckiej bohemy. Po 1945 r. miasteczko nie straci艂o na popularno艣ci, odwiedzaj膮 je nadal t艂umy turyst贸w.

艁eba chlubi si臋 wspania艂ym turystycznym po艂o偶eniem, ale nie brakuje w niej ciekawych zabytk贸w. Przy ul. Ko艣ciuszki oraz nad kana艂em Che艂st zachowa艂y si臋 domki rybackie. Murowane, parterowe, ustawione szczytami do ulicy i bardzo ciasne. Najstarszy pochodzi z 1723 r. (ul. Ko艣ciuszki 86), jednak wi臋kszo艣膰 z nich powsta艂a w 2 po艂. XIX w.

Domek rybacki

Ko艣ci贸艂 艣w. Miko艂aja stoj膮cy przy ul. Powsta艅c贸w Warszawy, wielko艣ci膮 przypomina kaplic臋 z niewysok膮 wie偶yczk膮. Zbudowano go w 1683 r. z cegie艂 pochodz膮cych ze 艣wi膮tyni starej 艁eby. Przez wieki by艂 ostoj膮 dla rdzennej ludno艣ci, gdy偶 do po艂. XIX w. odprawiano w nim msze w j臋zyku kaszubskim. Jego ciasne wn臋trze zdobi barokowy o艂tarzyk i jedyny obraz sakralny wybitnego niemieckiego impresjonisty Maxa Pechsteina (1882-1953). Przedstawia on Matk臋 Bo偶膮 Or臋downiczk臋, a artysta namalowa艂 go w 1945 r., aby zdoby膰 艣rodki na opuszczenie ju偶 w贸wczas polskiej 艁eby. W ko艣ciele przechowywana jest te偶 replika srebrnego dorsza, kt贸rego miejscowi rybacy podarowali Janowi Paw艂owi II.

Ko艣ci贸艂 艣w. Miko艂aja
Wn臋trze Ko艣cio艂a 艣w. Miko艂aja
Wn臋trze Ko艣cio艂a 艣w. Miko艂aja

Ruina ko艣cio艂a 艣w. Miko艂aja jest jedyn膮 pozosta艂o艣ci膮 starej 艁eby. Gotyck膮, murowan膮 艣wi膮tyni臋 zbudowano w 2 po艂. XIV w. Kiedy mieszka艅cy przenie艣li miasto, jeszcze przez kilkadziesi膮t lat s艂u偶y艂a wiernym. Lecz gdy zacz臋艂a j膮 przysypywa膰 w臋druj膮ca wydma, przybytek uleg艂 rozbi贸rce. Oczywi艣cie za wyj膮tkiem mur贸w poch艂oni臋tych przez piach. W XIX w. wydma przesun臋艂a si臋 dalej na wsch贸d i ods艂oni艂a d艂ugi na kilka metr贸w fragment gotyckiego muru. Ruin臋 mo偶na znale藕膰 nieopodal ulicy Turystycznej.

Ruiny ko艣cio艂a 艣w. Miko艂aja

Hotel Neptun, czyli dawniejszy dom zdrojowy, uchodzi za per艂臋 architektury letniskowej z pocz. XX wieku. Zbudowa艂a go tu偶 nad brzegiem morza rodzina von Massow. Popularny kurhaus by艂 nieustannie zat艂oczony, za wyj膮tkiem lat II wojny 艣wiatowej, gdy mieszkali w nim wy艂膮cznie oficerowie i naukowcy buduj膮cy w pobliskiej R膮bce wyrzutnie pocisk贸w V-1. W 1945 r. obiekt upa艅stwowiono i prze-kazano funduszowi wczas贸w pracowniczych. W l. 80. XX w. ponownie sta艂 si臋 w艂asno艣ci膮 prywatn膮 i zosta艂 starannie odnowiony. Hotel przypomina romantyczny zameczek z owaln膮 wie偶膮 naro偶n膮 i g贸ruje nad pla偶膮 wschodni膮.

Hotel Neptun