
Bar艂omino - pozosta艂o艣ci starego parku podworskiego, w kt贸rym sta艂 ongi艣 ryglowy dw贸r Lubockich, a nast臋pnie murowany pa艂ac (rezydencj臋 spalili w 1945 r. Rosjanie).
Charwatynia stanowi艂a w 2 po艂. XIX w. centrum d贸br k臋b艂owskich nale偶膮cych do von Platen贸w. Od 1855 r. sta艂 tu pi臋kny, neogotycki zamek, kt贸ry sp艂on膮艂 u schy艂ku XIX w.
Kochanowo - dawny maj膮tek Koch贸w, ze skromnym dworem z ko艅ca XVIII w. Pi臋trowy, bezstylowy budynek do dzi艣 pe艂ni funkcj臋 mieszkalno-us艂ugow膮, obok niego ro艣nie zdzicza艂y park o pow. ok. 3 ha, w kt贸rym znajduje si臋 gr贸b Emila Kocha.
Luzino jest bardzo star膮 parafi膮, utworzon膮 przed 1245 r. Istniej膮cy w niej ko艣ci贸艂 艣w. Wawrzy艅ca jest trzecim, a mo偶e czwartym z kolei. Zbudowano go w l. 1733-40, cho膰 na jego dachu tkwi chor膮giewka z dat膮 鈥1689", pochodz膮ca z poprzedniej ryglowej 艣wi膮tyni. W XX w. dobudowano do niego prezbiterium i zakrysti臋. Mimo to ko艣ci贸艂 zachowa艂 barokowy urok. Jest budowl膮 orientowan膮, jednonawow膮, z czworoboczn膮 wie偶膮 wci膮gni臋t膮 w fasad臋. Na 艣cianie po艂udniowej przybytku wisi stary zegar s艂oneczny. Najstarsze elementy wystroju 艣wi膮tyni pochodz膮 z XVIII w., m.in. liczne barokowe rze藕by. Ozdob膮 wn臋trza s膮 te偶 wsp贸艂czesne polichromie przedstawiaj膮ce 鈥濵arsz 艢mierci鈥 wi臋藕ni贸w Stutthofu i kanonizacj臋 o. Maksymiliana Kolbe autorstwa Edmunda Szyftera. Obok ko艣cio艂a stoj膮 dwustuletnie plebania i kostnica, a na przyko艣cielny cmentarz wiedzie p贸藕nobarokowa bramka.
Neogotycki zb贸r poewangelicki, stoj膮cy w Luzinie od 1895 r. wyr贸偶nia si臋 niewielk膮 wie偶膮 i wyodr臋bnionym prezbiterium. Po wojnie sta艂 jaki艣 czas opuszczony, a w 1977 r. zaadaptowano go na bibliotek臋 gminn膮 i izb臋 historyczn膮. W budynku wyeksponowano pami膮tki zwi膮zane z dziejami i kultur膮 Luzina, w tym znaleziska archeologiczne, jak np. unikaln膮 urn臋 w kszta艂cie domku.
W艣r贸d zabytkowych obiekt贸w Luzina s膮 nadto eklektyczne i neoklasycystyczne kamienice przy ul. Ko艣cielnej, zesp贸艂 dworca kolejowego z ko艅ca XIX w., ryglowe chaty wiejskie oraz dwie barokowe kapliczki. Jedna stoi w pobli偶u ko艣cio艂a, a druga nieopodal wczesno-艣redniowiecznego grodziska.
Sychowo to dawny, niewielki folwark nosz膮cy nazw臋 po w艂a艣cicielach. Gdy byli nimi 艢wiechowscy, nazywa艂 si臋 艢wiechowem, obecn膮 nazw臋 zawdzi臋cza von Sychowskim. Po ostatnich posesorach zachowa艂 si臋 niepozorny dw贸r z 1908 r. o pi臋knej lokalizacji lecz bezstylowym wygl膮dzie. Od 1946 r. s艂u偶y za szko艂臋. Drzewa otaczaj膮ce dworek s膮 smutn膮 pozosta艂o艣ci膮 wi臋ksze-go dawniej parku, cz臋艣膰 zabudowa艅 pofolwarcznych zosta艂a zaadaptowana w 2002 r. na kaplic臋.
Zelewo - niepozorny, bezstylowy dworek starej szlachty kaszubskiej Bach-呕elewskich, nale偶膮cy do 1945 r. do kata Warszawy Ericha. Niepozorny, z facjatk膮 wysuni臋t膮 przed ganek na czterech filarach, przypomina zwyk艂膮, ch艂opsk膮 chat臋.
Zielnowo - bezstylowy dw贸r wysoki na 1,5 kondygnacji, zbudowany na planie mocno wyd艂u偶onego prostok膮ta na pocz. XX w. Do 1945 r. zamieszkiwali go w艂a艣ciciele folwarku, p贸藕niej zosta艂 przej臋ty przez PGR i podzielony na lokale mieszkalne.









